روغن ترمز، آخرين معالجه دندان درد!!!!!
طب عاميانه ممکن است به سدههاي پيشين، در مقاطع گوناگون تاريخ بازگردد و ممکن است جديد باشد. از آن جمله است معالجه دنداندرد که دردي آزاردهنده، جانکاه و تحملناپذير بوده و بيسبب نيست که آن را زمره دردهاي تراژديک آوردهاند و آن را با قولنجهاي کليوي ناشي از سنگ و دردهاي قفسهسينه ناشي از حمله قلبي برابر گرفتهاند و چون هر انساني به اندازه تعداد دندانهاي موجود در دهان خود يعني 32 دندان بلوغ به اضافه 20 دندان شيري دوران کودکي يعني 52 دندان، 52 بار نيز اين درد جانکاه را تجربه کرده، به هر چه که در دسترسش بوده، روي آورده و روي دندان ملتهب کرم خوردهاش گذاشته تا آن را ساکت کند، از نشستن کنار منقل و بهرهگيري از دم و دود تا جماع و استمناء و اين اواخر گذاشتن پنبه آغشته به ادوکلن يا چکاندن گلاب و آخرين استفاده هم از فرآوردههاي ماشيني و صناعي و جديدترين محصولات فناوري در تسکين دندان، کشف روغن ترمز است که البته کاشف يا کاشفان گمنام آن از اين سوي عامل برخاسته و نکتهاي شگفت به شگفتيهاي طب عاميانه دنيا افزودند. اينکه چگونه بشر همان روغن ترمز را بين اين همه روغنهاي خوراکي جامد و مايع که در هر آشپزخانهاي يافت ميشود، پيدا کرده، از اسرار عجيب است و ميتوان حدس زد که رانندهاي بياباني در شبي تيره، در بيابان برهوت دچار اين درد طاقتفرسا شده و چون به هيچ ترفندي نميتوانست متوسل شود، از روي استيصال کاپوت کاميون خود را بالا زده و از آب رادياتور تا بنزين و روغن موتور، روغن کلاچ روي دندان دردناک و آزرده خود گذاشته و موفق به ساکت شدنش نشده، ولي با گذاشتن روغن ترمز به عنوان آخرين حربه موفق شده است آن را خاموش کند.
روغن ترمز بعدا از ويرانهها و واديها، جاي خود را در مردمان شهر باز کرده و در همه آنهايي که راننده هم نبودهاند، تسري پيدا کرده و به عنوان آخرين علاج دنداندرد جاي پاي خود را در طب عاميانه نوين تثبيت و مستحکم کرده است!
